تبلیغات
مهران مدیری - مطالب آبان 1384

مهران مدیری

اگر هر بار كه لبخند بر لبانم می نشانی، می توانستم به آسمان بروم و ستاره ای بچینم، آسمان شب دیگر مثل كف دست بود.

           

.

    به نام خالق زیبایی ها                                                              

چکیده ای از نقد و بررسی شب های برره در

                         برنامه نقد3                                          

طنز قالب هنرمندانه ای ست که در آن میتوان یک برنامه شادی بخش را سازنده و نکته دار کرد پیام های تلخ و گزنده ای که مخاطب از شنیدن آن ناراحت میشود را در یک جو دوستانه و سراسر شوخی و شادی بیان میکند در واقع مشکلات و نارسایی های جامعه را نه در یک جو خشک و رسمی و مغرضانه که در حاله ای از آرامش و شادی به تصویر میکشد این است که وقتی بیننده طنز را تماشا میکند حتی اگر به نیش ها و کنایه ها آگاه شد لبخند میزند و به فکر فرو میرود.برای همین است که ساخت چنین برنامه هایی خیلی سخت تر از دیگر برنامه ها میباشد. و شوخ طبعی یکی از ویژگی های انسان پخته است این افراد هستند که میتوانند احساس دلگیری و ناراحتی از کسی را در قالب شوخی به او بگویند بدون اینکه باعث ناراحتی شوند.                                      

بسیاری خود را در برره دیده اند و چون سریال بر شاخ یک روستا می چرخد عده ای بر این باورند که به قشر روستایی ما برخورنده بوده و آنها را رنجیده خاطر کرده اما نگاهی به تاریخ فارس این نکته را نشان میدهد که بسیاری از شاعران ما در قرن های گذشته در اشعار خود از روستاییان نامبرده و گاه از آنها انتقاد کرده اما  بعد از گذشت سالیان متمادی هنوز زمزمه های مولانا در گوش هاست و  مردم پارس مثل گذشته چه بسا بیشتر آن اشعار را میخوانند و لذت میبرند . و تا به حال هیچ روستایی یا شهرستانی پیدا نشده که به شاعران بزرگ خرده بگیرد و یا کار آنها را توهین به خود بداند.زیرا که اگر این چیزها توهین به شمار می آمد در قرن های پیش هیچ گاه اجازه چاپ این ادبیات داده نمیشد.                                                                                          

و البته انتقاد و توهین دو مقوله کاملا متفاوتند که متاسفانه در جامعه ما گاه اشتباه گرفته میشوند و شاید به این علت است که جامعه انتقاد پذیر نیست و هر نقدی را توهین به خود میداند و از این طریق زیر بار اصلاح شدن شانه خالی میکند و میگریزد. اما بهتر است کمی منطقی باشیم و بدانیم که اگر قرار است رشد کنیم باید نقد پذیر باشیم و انتقاد تنها راهیست که یک جامعه رو به اوج میرساند و باعث اصلاح آن میشود.                                           

و اما شبهای برره                                                                                                                        

چیزی ما تا حالا به عنوان سریال طنز در تلویزیون شاهد آن بودیم خیلی ساده تر و معمول تر از سریال برره بود ... همیشه طنز در قالب تیپ ها یا شخصیت های متفاوت شکل میگرفت که حالا یا هجو و طنز یک شغل بود یا یک اخلاق زشت اجتماعی...                                                                                                           

 یا یک سری همسایه بودند یا یک خانواده یا گرو های کوچک شغلی که درصد کمی از جامعه را تشکیل میداد اما چیزی که در برره با آن روبه رو هستیم یک جامعه است ... چون برره محیط خود را یک روستا قرار داده. روستایی که میتواند نماد جامعه انسانی خودمان باشد که همیشه گرفتار یک سری اخلاق ضد اجتماعی و رسوم نا به جاست.                                                                                                                                   

 شاید در این مدت وقت نکرده باشیم به خود نگاهی بیندازیم اما حالا شبهای برره چون آینه ای شفاف به ما این امکان را داده که خود را با همه کمی ها و کاستی ها با همه زشتی ها و زیبایی ها ببینیم و به فکر فرو رویم.         

شاید بزرگ ترین نقطه قوت برنامه که از پاورچین شروع و به اینجا رسید یک زبان بوده ... زبانی که به هیچ قومی تعلق ندارد و کاملا من در آوردیست اماپویا و قابل صرف و نهو میباشد...در سریال های قبل ما با یک سری تکیه کلام سر و کار داشتیم اما الان با شبهای برره یک زبان یه خانه ها آمده که شاید نقطه قوت این برنامه همان بازی زبانی ست که از آن لذت میبرم .زبانی که گرامر دارد و برره ای ها به آن احترام میگذارند.                    

ما در سریال شبهای برره شاهد یک تاریخ هستیم که فلاش بک های چال اسکندرون نمونه ای برای اثبات این قضیه می باشد اینکه هدف شبهای برره نمایش تاریخ و انسان هایی هستند که قبل از ما میزیستند و رسوم و آدابی برای خود داشتند که از گذشته تا همین امروز این فرهنگ حفظ شده بی آنکه کمی در مورد اصول نیک یا بد آن فکری شده باشد.                                                                                                                          

لباس پول و خیلی چیزهای دیگر سریال این را خاطر نشان میکند که زمان سریال مربوط به 50 سال قبل است اما شوخی با رسوم غلط وآداب اشتباه مربوط به ایران امروزیست ... بسیاری رسوم که اشتباه جا افتاده و از گذشته تا به حال آنرا ادامه داده ایم بی آنکه هدف آنرا بدانیم و امروز برره 50 سال پیش آنها را هجو میکند و به رخ میکشد و گاه میکوبد اما در عوض راه درست را هم نشان میدهد. مثل ازدواج های فامیلی که در مقابل آن ازدواج با عشق و تفاهم نمایش داد.                                                                                                                    

و اما کیانوش                                                                                                                              

او بیشتر از اینکه نماد یک روزنامه نگار تهرانی باشد نمونه یک فرد آگاه است یک انسان تحصیل کرده که به میان برره ای های بی وجدان آمده. به میان افرادی آمده که برایشان مهم نیست از چه راهی کسب درآمد میکنند کسانی که قدم به قدم پول زور میگیرند و از این کار لذت میبرند... در اینجا تهرانی بودن کیانوش اصلا مطرح نیست او یک غیر برر ه ایست.و میتواند مظهر یک وجدان آگاه باشد که به میان برره ای ها و بهتر بگویم خود ما آمده تا بدی هایمان را گوش زدکند.                                                                                                  

عده ای به غیر واقعی بودن برره اعتراض کرده اند اما باید بپذیریم که اغراق جزء ذات طنز است و اگر در طنز مساله ای بزرگ نمایی نشود سریال تبدیل به یک روند معمول اجتماعی میشود که هرروز شاهد آن هستیم و از کنارش به سادگی رد میشویم بدون آنکه نیشی به ما بزند یا آگاهمان کند.                                                     

برای خاتمه این را هم خدمت روستاییان عزیزمان بگویم که هیچ چیز برره شبیه روستا های ما نیست نه لباس نه لهجه نه قومیت نه هیچ چیز دیگر آن... به طوری که میشود به جای برره گفت ناکجا آباد برره!                         

از همه این حرف و حدیث ها گذشته باید گفت که وجود یک برنامه شاد برای جامعه ضروریست برای جامعه ما که در آن فشارهای کاری و روحی خستگی های زیادی به وجود آورده و اعصاب را متشنج کرده... این شادی ها میتواند برای کل جامعه مفید باشد و گاه جامعه را رشد دهد ... چرا که یک کارمند شاد یک استاد شاد یک پزشک شاد و در کل یک انسان شاد خیلی بهتر و با انرژی تر کار میکند پس راندمان کاری بالا میرود و جامعه را به سوی بهتر شدن سوق میدهد.                                                                                                           

با آرزوی توفیق برای جامعه متمدنمان  .

.........................................................................................................................

.

بی هنران نتوانند که ببینند

  هنرمندان را!  

.                                                                                             

.در جواب  مصاحبه داریوش کاردان با همشهری جوان (شماره ۴۳) و حرفهای مغرضانه ایشان در مورد  استاد مهران مدیری

.

داریوش کاردان در مصاحبه باهمشهری جوان طوری از آقای مدیری حرف زدند که انگار سالهاست با او پدر کشتگی دارندومن هنوز مانده ام دشمنی دیرینه این آقا با استاد مدیری از کجاست که اینچنین مغرضانه حرف زده اند و توهین کرده اند !!! از مثال ها و کلمات آورده شده میتوان فهمید که کاردان از یک جهاتی در تب و تاب است و از اینکه شاگر قدیمی گوی سبقت را از استاد!!! ربوده بسیار خشمگین شده و من نمیدانم آقای  امیر قادری با چه درایتی لقب استاد طنز نوین ایران را به کاردان داد!!! به علت سریال پرواز 57 یا نوروز 72 که هر کدام به علت حضور درخشان استاد مدیری جاودان شد یا آن سریال در پیتی شبکه 5/3 که به سبک 12 سال پیش ساخته شده بود که حتی اگر در آن زمان هم  پخش میشد تعداد بینندگانش از 5/5 درصد امروز تجاوز نمیکرد؟ !!!!!یا به این علت که کاردان آن روز مهمان نشریه بوده و مهمان هم حبیب خداست و استفاده از افعال معکوس در این مهمانی ها زیاد میشود؟!؟! مثل اینکه جناب کاردان هم خیلی موضوع را جدی گرفته اند و با اعتماد به نفس بالا مدیری را شاگرد و خود را استاد میدانند!!!!!!آقای کاردان عزیز! درست است که یک زمانی مهران مدیری کار طنز را با شما شروع کرد بر منکرش لعنت ! این را همه میدانند که هر کس از یک جایی شروع میکند و به یک جایی میرسد مدیری هم کار را با امثال شما شروع کرد و حالا به اوج رسیده به جایی که نه صرفا یک روزنامه نگار که هفتاد میلیون بیننده او را پدر طنز نوین ایران خوانده اند اما شما که طنز پرداز از مادر زاده شده اید شمایی که خود را پدر طنز میدانید و هیچ عبیبی در کار خودنمی بینید شما به کجا رسیده اید!!!!

 واقعا تاسف انگیز است که استادی از پیشرفت شاگردش ناراحت و خشمگین شود ... چه زیبا گفته اند یزرگان که بی هنران نتوانند که ببینند هنرمندان را ...

..........................................................................................................................

زامبولها می آیند                                                                                                                          

قسمت کوتاه و بامزه ای بودنکته هایی داشت که بد نیست به آنها اشاره کنم.                                               

داستان روزنامه نگاری که برخلاف عده زیادی از روزنامه نگارهای ما وجدان کاری او را بر آن میداردکه مرد م جامعه کوچک خود را از شیوع بیماری  که از طریق یکی از پر مصرف ترین مواد غذایی (نخود) منتقل میشود آگاه کند .اما متاسفانه جامعه اش خیلی عقب مانده تر از آن است که این جور توصیه ها را جدی بگیرد ... تعجبی هم ندارد...از جامعه ای که فرهنگ مطالعه هنوز در آن جانیفتاده و مثل بسیاری از ما روزنامه را میخرند که با آن شیشه پاک کنند بیشتر از این هم نمیشود انتظار داشت... به قول یک دوست در ایران برخلاف کشور های دیگر که مطالعه باعث بیداری مردمانش میشود خواندم کتاب مارا به خواب میبرد در واقع ما فقط قبل از خواب مطالعه میکنیم!!!                                                                                                                                   

به دلیل اینکه برنامه طنز است یک سری مسائل غلو میشود که خیلی از آنها عین حقیقت است ... تولید کنندگانی که برای فروش محصول نامرغوبشان از هیچ نامردی ای دریغ نمیکنند و با ساکت کردن افرادی چون کیانوش سرپوشی به روی همه تقلب ها و زامبولها میگذارند... بدون اینکه کمی به فکر افراد جامعه خود باشند آنها حتی به نزدیکانشان هم رحم نمیکنند و فقط به فکر در آمد ها و سود های کلان خود هستند...                                      

متاسفانه مردم جامعه هم مانند برخی از افراد بی منطق جامعه خودمان توصیه های بهداشتی و پزشکی را بچگانه می پندارند و تنها کسی که این نکات را جدی میگیرد کیانوش روزنامه نگار باسواد برره است و من نمیدانم چرا روزنامه نگار در این برنامه این قدر مثبت است البته کیانوش بیشتر از اینکه خبرنگار باشد نماد آدم های تحصیل کرده و با شعوریست که گرفتار یک عده انسان بی فرهنگ و بی سواد شده که بیشتر از آنکه بدانند ادعا دارند...به سرزمینشان فرهنگ و رسوم خود ابلهانه عشق میورزند و با تعصب کورکورانه آنرا تقلید میکنند اما هیچ یک حتی یک خط از تاریخ سرزمینشان را هم نخوانده اند .آنها حتی از خط خود نیز سر در نمی آورند چه برسد به اجرای صحیح فرهنگ و آدابشان....                                                                                                           

البته روی کتاب های تاریخ برره نمیشود زیاد حساب کرد چرا که خشکه گرفتن های مورخ گاه مسیر تاریخ را به دلخواه بزرگان برره تغیر داد و از آن چیزی ساخته که هیچ شباهتی به واقعیت ندارد...  

....................................................................................................                                 

بازرس ویژه                                                                                                                               

من تا به حال میگفتم که چرا در این برنامه روزنامه نگار انقدر با وجدان است اما حالا میبینم که خیلی هم این طور نیست و کم کم دارد شبیه به روزنامه نگار ها ی خودمان میشود البته به غیراز آن چند درصدی که واقعا حقایق را مینویسند و وجدانشان همیشه بیدار است....                                                                                          

این قسمت در صدد نشان دادن چهره واقعی برخی از خبرنگاران محترم و با وجدانمان! بود که برای بالا رفتن تیراژ از چاپ هیچ دروغ و بهتون و تهمتی خودداری نمیکنند و چقدر زیرکانه تیترهای ابهامی میزنند و سر مردم را شیره میمالند و از آن طرف با حیثیت یک عده بازی میکنند و جنجال راه میاندازند و جو جامعه را به تشنج میکشند. و اصلا هم به روی مبارکشان نمی آورند و برایشا ن مهم نیست که شخصیت یک عده را مخدوش کرده اند.... نمونه کیانوش را همه دیده اند ... همان طور که مانند کیوون و شیرفرهاد را زیاد دیده ایم! موقع جنگ خیلی ها مخفی شدند و این بار سنگین را به دوش دیگری انداختند مثل کیوون و شیرفرهاد های خودمان!                                                                                               

برنامه پر از کنایه ها و نیش هایی ست که همه از خودمان میگویند و به خودمان میزنند... فکرش را بکنید روستای برره آنقدربی در و پیکر است که به راحتی کارت پایان خدمت می خرند و عجیب تر اینکه وقتی خرشان از پل گذشت کارت را پس می آورند !!!... اصلا همه چیز را با پول میخرند و این خشکه ها چه آسان میتواند آرزو های محالشان را برآورده کند... چقدر به ما شبیهند !!!!!                                                                  

پگاه

 این هم یک کاغذ دیواری دیگه

 

 

 


نوشته شده در جمعه 27 آبان 1384 ساعت 02:11 ق.ظ توسط پگاه نظرات |

نامزدنگ

یک نویسنده ایرلندی میگوید...." اگر با مخارج بالا یک جشن عروسی باکلاس برگزار کنی شاید یک شب دوستانت را خوشحال کرده باشی اما یک عمر خودت را ناراحت خواهی کرد !".... حالا شده جریان شیر فرهاد قصه ما نمونه آدم هایی که می خواهند به هر قیمتی ثابت کنند که از قافله عقب نیستند چه بسا که خیلی جلو تر از قافله هم تخته گاز میدهند ونمیدانند  آنهایی که تند می دوند زمین میخورند....

به دور و بر خودم نگاه میکنم ... چقدر از این شیرفرهاد ها میبینم... آیا یک شب شادی این قدر ارزش دارد که یک عمر خودت را بد بخت کنی؟

 چرا بعضی از ما آدم ها حتی در بهترین شب زندگیمان هم باید به فکر آزار هم باشیم به فکر پز دادن های بچگانه و چشم و هم چشمی و رو کم کنی!.... ما شیر فرهاد را دیدیم و به ابلهی اش خندیدیم اما فردا صبح دوباره بیدار شدیم و رفتیم و یک انگشتر برای نامزدمان خریدیم که چشم خانواده اش درآید؟!!! نه؟! .. نه امید وارم این طور نباشد ... واقعا خیلی احمقانه است که حاصل یک سال زحمت و تلاش در یک شب در عرض چند ساعت دود شود و به هوا رود .... البته خانواده شیر فرهاد هم مقصر بود پلانی که فرهاد و موا و بوا و سحر ناز نشسته بودند و به رو کم کنی های فرهاد ( که بهتر است بگویم احمقی و حماقت فرهاد) در پذیرفتم شرایط سخت پدر زن می خندیدند و او را مورد تشویق قرار میدادند را به یاد بیاورید ... این خود خانواده ها هستند که امثال شیرفرهاد را شیر میکنند که دست به چنین حماقت هایی بزنند و زندگیشان را به جای اینکه با واژهای زیبای قناعت و بخشش آغاز کنند

 


در پی آزار هم و ریخت و پاش های الکی هستند اصراف هایی که اول از همه گریبان گیر خودشان میشود

 جالب اینکه حرف هیچ کس دیگری را هم قبول ندارند و اگر احیانا آدم منطقی و دلسوزی چون کیانوش درصدد آگاه کردنشان برآمد این دلسوزی او را حسادت نامیده و گوش هایشان را به روی همه نصیحت ها  میبندند !!! البته این افراد راه دوری نمیروند یا به سرنوشت فرهاد گرفتار میشوند یا صد پله بد بخت تر از او...

یک نکنه جالب دیگه هم در این قسمت بود و آن قضیه نامزدنگ بود اینکه دو جوان که با هم نامزد می شوند حق ندارند همدیگر را ببینند و صحبت کنند حتی اگر رسما زن و شوهر به حساب بیاییند ....هنوز این رسم در بسیاری از مناطق دور ایران اتفاق می افتد میشناسم کسانی را که یک سال نامزد بوده اند و لی حتی اجازه یک دقیقه صحبت کردن نداشتند ... این جور پدر و مادر ها فکر نمیکنند این دو جوان چطور میتوانند با علایق و خواسته های هم آشنا شوند ؟! باور کنید بسیاری از این طلاق ها و این آشیان پاشیدگی ها نتیجه همین تعصبات بی جای خانواده ها در دوران نامزدی ست ... من مانده ام اصلا دوران نامزدی یعنی چی؟ یعنی اینکه دو نفر  با هم آشنا بشوند تا بتوانند در آینده خیلی راحت تر با تفاهم بیشتری زندگی کننند؟ یا همون نامزد زنون برره ای ؟!

متاسفانه هنوز در جامعه ما سالار خان ها هستند که فکر می کنند کارشان خیلی درست است  و موقعی می فهمند  اشتباه کرده اند که دیگر خیلی دیر شده...

به امید سعادت همه جوانان جامعه متمدنم.......



نوشته شده در یکشنبه 8 آبان 1384 ساعت 11:10 ق.ظ توسط پگاه نظرات |

عشق افراطی ما به جامعه و سرزمینمان... همان عشق برره ای ها به برره!!!

بعد از گذشت یك دهه و چند سال هستند كسانی كه هنوز معنی مفهوم طنز را ندانسته و به چنین برنامه هایی به چشم یك سریال صرفا خنده دار نگاه می كنند كه اگر احیانا آن اندازه خنده كه باید نصیبشان نشد شمشیر انتقاد را از نیام می كشند و شروع به اعتراض می كنند.

خدا نكند روزی ضعف هاشان را هم در برنامه ببینند چون آنوقت به بهانه های مختلف و بی اساس مانند: حمایت (كه بهتر است بگویم تعصب ورزی)از ارزشها كه حالا یا شغل است یا رسوم یا چیزهای دیگر دست به بیرحمانه ترین انتقادات می زنند بی آنكه كمی در مورد وا‍ژه طنز فكر كنند!

حمایت و تعصب شغلی تكلیفش معلوم است اما حمایت از سنت ها و لهجه و دفاع های قومی قبیله ای چیزی ست كه مدام ذهن مرا به خود مشغول كرده...عده ای خود را در آینه شبهای برره دیده اند و چون نتوانسته اند ایرادهای خود را تحمل كنند خشمگین شده و به اعتراض پرداخته اند بدون اینكه فكر كنند و بدانند كه همه چیزهایی كه در این طنز گفته میشود عین حقیقت است حقیقت تلخی كه داریم از آن فرار میكنیم!

خودتان قضاوت كنید چقدر رسوم بی اساس و غیر منطقی داریم كه جز در آزار هم جایی دیگر از ان استفاده نمی كنیم!

شیر فرهاد كیست؟ او یك كشاورز است یك روستایی ساده كه مجبور است به رسوم ابلهانه تن دهد! پدرش هم همین طور است !اصلا چرا راه دور برویم در همین جامعه ... جامعه ای كه عشق افراطی مان به آن (مانند عشق برره ای ها به سرزمینشان!) دارد مانع دیدن ایرادها میشود ایرادهایی كه باید سراغ آن را در برره گرفت!!!

پدر و مادری كه هنوز بر سر مساله ازدواج های فامیلی جر و بحث می كنند ! اختلافات طبقاتی كه هنوز گریبان گیر ماست پایین و بالاهایی كه هیچ وقت دست از سر ما بر نمیدارد از این گذشته یك كوه آداب و رسوم غلط كه چه بسا خنده دار تر از خواستگار زنون برره ای ها باشد! ما در اینجا خواستگار زنون نداریم اما باور كنید با بعضی از شرایط پوچ و الكی خیلی محكم ترازآن چماق برره ای بر سر جوانان می كوبیم و طردشان می كنیم و مانع سعادتشان می شویم ... ما در اینجا خواستگار را نمیزنیم ... می كشیم!!!

تا به حال به نخودچی خورون برره ای فكر كرده اید؟! نمونه بارز افراد خاله زنكی كه به بهانه های مختلف دور هم جمع میشوند و با بد گویی پشت سر هم ناتوانی خود را به معرض نمایش می گذارند ! آیا این چیزها فقط مختص برره است؟!!!

ما سریال را میبینیم و به ابلهی برره ای ها در استفاده كردن شان از افعال معكوس می خندیم و فراموش می كنیم كه در طی روز چند بار از این افعال استفاده كرده ایم و چقدر دورویی به خرج داده ایم ! ما فقط بلدیم برره ای ها را مسخره كنیم و اگر احیانا منظور برنامه را درك كردیم به انتقاد بپردازیم و با دفاع بی جا از فرهنگ خود و... فكر اصلاح را از سر بیرون كنیم!

پاچه خواری جان نثار هم زیاد دیده شده در همه جا و همیشه ... وای كه این برره ها چقدر به ما شبیهند!!!!

خیلی عجیب و كمی خنده دار است كه كسی كارش انتقاد باشد اما نتواند ایراد های خود را اصلاح كند اصلا نتواندذ آنها را ببیند!

چرا عده ای نمی خواهند باور كنند كه در سرزمینمان با همه بزرگی و با فرهنگی اش ایراد های خانمان سوزی نهفته است؟! سرزمینی كه همیشه نماد استقامت و متكی به نفس و فرهنگ بوده ...

طنز " شبهای برره " یك طنز تلخ است یك نشیمن گز بیرحم اما نمیدانم چرا بیدارمان نمیكند؟!

شمایی كه چند واژه من در آوردی را خطری جدی برای فرهنگ جامعه می دانید شما كه نمیخواهید ایرادهایتان را بپذیرید ... شما تا به حال فكر كرده اید این همه رسوم من در آوردی این درویی ها و چند رنگی ها این اختلافات طبقاتی این خشونت طلبی ها این آداب و رسومی كه شاید بیشتر آن اشتباه جا افتاده باشد خیلی بشتر از آن چهار لغت برره ای می تواند فرهنگ جامعه متمدن ما را به فنا بكشد؟!!!

نه نمی دانید چون اگر می دانستید به جای انتقادهای بی جا و تعصبات افراطی به فكر چاره می افتادید ... به جای خندیدن كاش كمی هم به حال جامعه خود میگریسنید! به حال خودتان كه حتی از اصلاح شدن هم بیزارید!!!!

و من هنوز در این اندیشه ام كه در كشور ما طنز پردازان چگونه آب در هاون می كوبند!!!

پگاه

.

.

.

.

هر کس ناراحت است ... شب های برره را نبیند !!!

مرجع : خبرگزاری ایسکا نیوز

آفتاب: فاطمه آلیا، نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی گفت: 8 شبکه مختلف تلویزیون وجود دارد که نظر سلایق مختلف را تأمین می‌کند، بنابراین با توجه به ‌وجود شبکه‌های مختلف، مردم می توانند برنامه‌های دیگری را برای دیدن انتخاب کنند.

 
 

آلیا تصریح کرد : در برنامه طنز «شب‌های بربره» به هیچ قوم و زبانی اهانت نمی‌شود چون اساساً زبان به کار رفته در این برنامه خیالی و اختراعی است و به هیچ قومی برنمی‌خورد. 

عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی خاطرنشان کرد: مردم ، فرهنگ اصیلی دارند، بنابراین برخی رفتارهای سبک این مجموعه را نمی‌پسندند و دوست دارند رفتارها سنگین‌تر باشد اما چون برنامه طنز است این مسئله قابل چشم‌پوشی است. 

وی ادامه داد: صدا و سیما باید نظر سلایق مختلف را تأمین کند و با وجود 8 شبکه مختلف با زمینه‌های علمی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و دینی مردم قدرت انتخاب دارند و می‌توانند برنامه‌های دیگری که به صورت همزمان پخش می‌شود را ببینند . 

آلیا اظهار داشت: «شب‌های بربره» اهانتی به فرهنگ ما ندارد چون حتی لباس‌هایی که به کار رفته و نوع پوشش آنها تقلید محسوب نمی‌شود.
 
وی در پایان گفت: در مجموع به کلیت این مجموعه ایرادی وارد نیست و عدم استقبال گروهی از برنامه‌های طنز امری طبیعی است و نباید انتظار داشت هیچ کس مخالف نباشد

دو راه داره یا ببین یا نبین ... خلاص!!!!


نوشته شده در یکشنبه 1 آبان 1384 ساعت 04:10 ق.ظ توسط پگاه نظرات |

اخرین مطالب
مجموعه جدید
"مهران مدیری" در بارگاه هارون الرشید!
نیم نگاهی به ؛ مرد هزار چهره

جسته گریخته از کار جدید مهران مدیری
بازگشت مدیری بعد از ماه رمضان.
خاطرات کارهای مدیری و تندیس حافظ

هر روز روز تولد توست...





نیم نگاهی به ؛نامزدنگ؛